როგორ მოვამზადოთ ფაილი ლაზერული ჭრისთვის

რა ფაილი სჭირდება ლაზერულ ჭრას — DXF თუ DWG?

ლაზერული ჩარხი ვექტორულ ფაილს კითხულობს — ხაზების მათემატიკურ აღწერას და არა პიქსელებს. ვექტორულ ფაილს ხშირად ნახაზსაც ან CAD ფაილსაც უწოდებენ; ეს ერთი და იგივეა, მთავარია კონტურები ხაზებად იყოს ჩაწერილი. ყველაზე უპრობლემო ფორმატია DXF (AutoCAD 2000–2018), რომელსაც ჩვენი ჭრის პროგრამა პირდაპირ იღებს. ასევე ვიღებთ DWG-ს, Adobe Illustrator-ის (.ai), CorelDRAW-ის (.cdr), SVG-სა და ვექტორულ PDF-ს. თუ ნახაზი CorelDRAW-ში ან Illustrator-შია გაკეთებული, ექსპორტისას მაინც აირჩიეთ DXF — ასე თავიდან აირიდებთ ფენებისა და შრიფტების დამახინჯებას პროგრამებს შორის. JPG, PNG და BMP რასტრული ფაილებია: ისინი პირდაპირ არ იჭრება და ჯერ ვექტორში უნდა გადავიყვანოთ, რასაც დამატებითი დრო და ხშირად ცალკე საფასური სჭირდება.

• DXF — რეკომენდებული, AutoCAD 2000–2018 ვერსია
• DWG, AI, CDR, SVG, ვექტორული PDF — ასევე მისაღები
• JPG, PNG, BMP — პირდაპირ არ იჭრება, საჭიროა ვექტორიზაცია

რატომ უნდა იყოს ნახაზი 1:1 მასშტაბში და კონტურები დახურული?

ნახაზი რეალურ ზომაში უნდა დაიხაზოს — მასშტაბი 1:1, ერთეული მილიმეტრი და არა დიუმი. შემცირებული ან გადიდებული ფაილიდან არასწორი ზომის დეტალი გამოვა. მეორე პირობა დახურული კონტურია: ხაზი ერთსა და იმავე წერტილში უნდა იწყებოდეს და მთავრდებოდეს, უფსკრულის გარეშე. ღია კონტურის დროს პროგრამა ვერ არჩევს, სად არის დეტალის შიგნით და სად — გარეთ, და ჭრა არასრული გამოდის. აუცილებლად წაშალეთ დუბლირებული და ერთმანეთზე გადაფარებული ხაზები: ორმაგი ხაზი ნიშნავს, რომ ლაზერი ერთსა და იმავე ადგილს ორჯერ გაივლის — კიდე იწვება და ჭრის დრო იზრდება. გამოგზავნამდე გაუშვით თქვენი პროგრამის „join/weld" და „overkill" ფუნქცია, რომელიც ორივე შეცდომას ავტომატურად პოულობს.

რა არის მინიმალური ხვრელის დიამეტრი ლაზერული ჭრისას?

ხვრელის დიამეტრის შეფასებაში მონაწილეობს ფურცლის სისქე, ლითონის მარკა, მეზობელი კონტურები, დამხმარე გაზი და დანადგარის პარამეტრები. მცირე ხვრელებში სითბოს დაგროვებამ შეიძლება ფორმასა და კიდეზე იმოქმედოს. გამოგვიგზავნეთ საჭირო ზომები და ტოლერანსები; გუნდი ნახაზით ადასტურებს შესაძლო მინიმუმს. თუ მოთხოვნა ლაზერულ ჭრას არ შეესაბამება, შეიძლება საჭირო გახდეს მასალის, კონტურის ან შემდგომი დამუშავების შეცვლა.

რამდენი დაშორება უნდა იყოს დეტალებს შორის და რა არის კერფი?

Kerf არის ჭრისას ამოღებული ზოლის სიგანე და მისი მნიშვნელობა მასალასა და პარამეტრებზეა დამოკიდებული. ნახაზში მიუთითეთ მზა დეტალის საჭირო ზომები და ტოლერანსები; ჭრის სიგანის კომპენსაცია წინასწარ შეათანხმეთ, რათა ნახაზსა და დანადგარის პროგრამაში ორჯერ არ ჩაითვალოს. ჩასასმელ დეტალებზე, წვრილ ხვრელებსა და მჭიდრო განლაგებაზე დამატებით ფასდება თერმული გავლენა და დაშორებები.

როგორ გამოვყოთ ჭრისა და გრავირების ხაზები ერთ ფაილში?

თუ ერთ დეტალზე ორივე ოპერაცია გჭირდებათ — კონტურის ამოჭრა და ლოგოს ამოტვიფვრა — გამოყავით ისინი ცალკე ფერით ან ცალკე ფენით (layer). ხშირად გამოყენებული წესია წითელი ჭრისთვის და შავი გრავირებისთვის; ზუსტ ფერთა კოდირებას შეკვეთისას შევათანხმებთ, ამიტომ საკუთარი სქემაც გამოგვადგება, თუ ფაილში აღწერილია. ტექსტი აუცილებლად გადაიყვანეთ კონტურებად („Convert to Curves" ან „Create Outlines") — თუ ტექსტი შრიფტად დარჩება და ჩვენს კომპიუტერზე იგივე შრიფტი არ იქნება, ასოები შეიცვლება ან ფაილიდან საერთოდ გაქრება. ეს ყველაზე ხშირად გამოტოვებული ნაბიჯია და სწორედ ის აჩერებს ფაილის დამუშავებას. გრავირებული ასოს სიმაღლე მეტალზე 3მმ-ზე ნაკლები არ უნდა იყოს, თორემ წაკითხვადობა იკარგება.

რა უნდა გავითვალისწინოთ, თუ დეტალს მოხრა სჭირდება?

აქ საჭიროა პირდაპირი პასუხი: ჩვენ ლითონს ვჭრით და ვტვიფრავთ, მაგრამ არ ვღუნავთ — პრესი (press brake), ფრეზერული ჩარხი და ჩარხვის დაზგა ჩვენს აღჭურვილობაში არ შედის. თუ დეტალი მოხრილი უნდა იყოს, ვჭრით ბრტყელ ნაწილს და მოხრას ვაბარებთ შემოწმებულ პარტნიორ სახელოსნოს. ასეთ დროს ნახაზი ბრტყელი გაშლილი სახით (flat pattern) მოგვაწოდეთ, მოხრის ხაზები კი ცალკე ფენაზე დახაზეთ და მიაწერეთ კუთხე — ისინი ჭრის კონტურში არ უნდა იყოს არეული. გაითვალისწინეთ, რომ მოხრისას ლითონი იჭიმება და გაშლილი ზომა მზა დეტალის ზომების ჯამზე ნაკლებია; ეს შესწორება მოხრის რადიუსზეა დამოკიდებული და პარტნიორთან ერთად ვამოწმებთ ჭრის დაწყებამდე.